Bugünkü postla Philip Fisher-in “Common Stocks, Uncommon Profits” kitabı haqqında silsiləni tamamlayırıq. (3-cü hissə) Bu yazıda kitabın qalan hissələrini yekunlaşdırırıq. 🕰 “Nə vaxt almaq?” fəsli Philip Fisher kifayət qədər açıq şəkildə etiraf edir ki, bazarı proqnozlaşdırmaq heç kimin gücündə deyil. Buna görə də o, diqqəti bazara deyil, şirkətin təhlilinə, onun dəyərinə
(2-ci hissə) Philip Fisher öz kitabında investorlar üçün 10 “ETMƏ” qaydalarını da açıqlayıb. Bəzən ən doğru addım — səhv etməməkdir. Philip Fisher-in fikrincə, böyük gəlir gətirən investisiya strategiyası təkcə “nə etmək lazımdır”dan ibarət deyil. Bəzən daha vacibi olan isə — nə ETMƏMƏK lazımdır. Onun məşhur “Five Don’ts” və “Five More
(1-ci hissə) Son beş meyar Fisher-in yanaşmasının ən “dərin” hissəsidir. Burada o, şirkətin rəqabət üstünlükləri, uzunmüddətli düşüncə tərzi, kapital strukturu və rəhbərliyin dürüstlüyü kimi strateji məsələlərə fokuslanırdı. Keçək 11–15-ci kriteriyalara 👇 ✅ 11. Şirkətin rəqibləri qarşısında ona üstünlük verən özünəməxsus xüsusiyyətləri var mı? Bu, Fisher-in “möhkəm qala xəndəyi” yanaşmasıdır — sonradan Warren
Benjamin Graham ucuz səhmələr axtarmağı öyrədirdisə, Philip Fisher fərqli yanaşma təklif etdi: illərlə böyümək potensialı olan, dayanıqlı üstünlüklərə sahib şirkətləri almaq. Bu gün biz Philip Fisher-in "Common stocks and uncommon profits" kitabının əsas fikirləri haqqında post silsiləsinə başlayırıq. Fisher şirkət təhlilini sistemləşdirmək üçün 15 meyardan ibarət çeklist istifadə
Adətən Warren Buffett deyəndə hamı (biz də daxil) dərhal Benjamin Graham-ı xatırlayır. O ucuz şirkətləri alma strategiyasının dahisi idi. Amma çox vacib bir məqam var 👀Buffett zamanla strategiyasını tam dəyişdi: 👉 “ucuz, problemli şirkətləri” almaqdansa, mükəmməl biznesləri alıb uzun müddət saxlamağa başladı. Və bu dönüşümün əsas səbəbkarı məhz bu günkü postumuzun